یک روز، در روستایی کوچک نزدیک به جایی که در آن می زیستم
جایی که اکنون دیگر با من خیلی دور است دخترکی به دنیا آمد
She was called vaysha. نامش را "وایشا" گذاشتند
روستاییان گفتند که دخترکی زیبا متولد شده.
مادرش با مهر به صورتش نگاه می کرد
آیا مادرش می توانست گهواره اش را تاب دهد
اگر می دانست دخترکش دنیا را اینگونه خواهد دید؟
وایشا کوچولو متولد شده بود
با چشم چپی که فقط گذشته را می دید
و چشم راستی که فقط آینده را می دید
هنگامی که وایشا کوچولو بزرگ شد و شروع به حرف زدن کرد
توضیح داد که آسمان را اینگونه دیده است
گرچه چشمانش باز بودند
همانند همه مردم بینا
به نظر همه وایشا نابینا بود
"وایشای دختر نابینا"
همه اینگونه صدایش می کردند
همه به این باور رسیده بودند که
جادوی سیاه چشمان وایشا را طلسم کرده
جمعی شلوغ از پیرزنان حکیم
به خانه اش آمدند و رفتند تا طلسمش را تشخیص دهند
و سعی کردند تا دخترک را از این رنج برهانند
عصاره خار آبی را بنوش
برای چهل روز و قبل از طلوع آفتاب
زهره دان یک کرکس را در چشم چپ بگذار
دل یک خروس را روی چشم راست بگذار
یک پر پران طاووس
و زبان افعی شاخدار را روی هر دویشان بگذار
پیرزن وردی خواند که هیچ سود نبخشید
تا که راهی برای نزدیک کردن دو بیناییش کشف شود
و او را به این دنیا برگرداند
تمامی تلاشها برای بازگرداندن بینایی طبیعیش به شکست انجامید
در محوطه حیاط، سعی کرد با دستان خود راه خود را دنبال کند
و به درخت آلبالو خورد
ظرفها را به داخل آلاچیق انداخت
آلبالوهای رسیده و یا ظرفهای جمع آوریشان
اینها برای او وجود نداشتند
در چشمانش "حال" وجود نداشت
وایشا بزرگ شد
او خانمی زیبا شده بود
و داشتن یک چشم سبز و یک چشم قهوه ای
تنها به زیباییش افزوده بود
یک روز، مردی جوان به خواستگاریش آمد
اما وقتی نگاهش رو به سوی آن مرد برد، این جیزیست که دید
-اوه خدای من
همه موهایش سفید شده
عزیز بیچاره من بوی کثیفی میده
حتی پیراهنش هم داخل شلوارش نیست
عمرش به سر رسیده آنوقت آمده و از من خواستگاری کرده
عجب؟ من میتوانستم جای مادرش باشم خیلی مسخرست
و این داستان با خواستگارهای دیگر هم تکرار شد
وایشا نمی توانست مردی بیابد
که بیناییش را یکسان کند
دیگر به ندرت از خانه خارج می شد
در چشمانش، "حال" وجود نداشت
حتی شبها
وقتی وایشا خواب بود هم نمی توانست خستگی در کند
کابوس هایی می دید
همانند زبان یک مار، رویاهایش به دو قسمت تقسیم می شد
در یک سمت، خودش را به صورت دخترکی کوچک می دید
و در سمت دیگر، خود را در زمان مرگش می دید
گاهی، تفاوت بین دو چشمش اندکی بود
و فقط چند ساعت باهم اختلاف زمانی داشتند
برای چشم چپش، آفتاب تازه طلوع کرده بود
در حالیکه چشم راستش درخشش ماه را می دید
اما در زمانهای دیگر
چشم چپش تنها یک پرتگاه و یک دنیای تهی را نشانش میداد
مانند آنچه در ازل بوده
در حالیکه چشم راستش، فقط نابودی و فنا رو می دید
مانند آنچه در ابد خواهد بود
زندگی برای وایشا با این ضعفش، دشوار بود
به همین خاطر، یک روز و از سرناچاری
به این فکر رسید که یکی از چشمانش را با دستان خودش از حدقه بیرون آورد
اما نمی دانست که کدام چشم را انتخاب کند
اگر چشم چپش را برای کندن انتخاب می کرد
آنوقت برای همیشه قرار بود در آینده زندگی کند
و آینده
و آینده(!) او را ترساند
تاریک و غمناک بود
اما اگر چشم چپش را خارج می کرد
می توانست در گذشته زندگ کند
که البته معین تر و اطمینان بخش تر بود
ولی چطور می توانست با پدر و مادری زندگی کند که هنوز کودکان خردسال هستند
وایشا راهی برای شاد شدن نمی یافت
نه در گذشته، نه در آینده
داستان، داستان نومید کننده ای است
چون ما نتوانستیم هیچ چیزی در این دنیا پیدا کنیم که
بتواند این دو دیدگاه را به هم نزدیک کند
و حالا، تو ای بیننده گرامی
چشم راستت را ببند
چقدر ناراحت کننده خواهد بود اگر با چشم چپت
دیگر نمی توانستی هیچ فیلمی و هیچ داستانی ببینی
و فقط صفحه ای خالی قبل از داستان می بود
وای بر تو
و حالا چشم چپت را ببند
اگر هنوز فیلم را نمی بینی
بخاطر این است که تا همین حالا پاک شده
و تصاویر همچون غبار و خاکستر سفید شده اند و رفته اند
وای بر من
آیا ما به این دنیا
با چشمان وایشای نابینا می نگریم؟